Dit is niet thuis

Dit is niet thuis... Even voor de duidelijkheid, voor het geval iemand door de HOME-knop die je net hebt ingedrukt denkt automatisch thuis te belanden... of bij mij thuis... sorry... de magie lijkt vandaag vrijaf te hebben... en ik vermoed dat jullie morgen net zo onaangenaam verrast zullen zijn... Dit is in geen geval het absolute begin... en het is zeker niet dat begin met het witte licht en de mooie landschappen erachter... Maar ergens moet je beginnen... Dit is een plek die in wezen (vermoed ik) een soort begin zou moeten zijn... waarvan, daar heb ik geen idee van... Ik krijg die verdomde knop gewoon nog altijd niet zover dat hij in het Cyrillisch verschijnt, in het lettertype dat ik wil (dit ging over de eerste versie van de blog, ontelbare jaren geleden, maar de tekst is zo blijven staan)... hij heeft duidelijk een eigen karakter... of ik heb er geen... ik heb zelfs op de grond gestampt (mocht zo’n gedachte net door je hoofd gaan)... geen beweging in te krijgen... hij blijft dwarsliggen... Goed... laten we die knop maar laten en verdergaan... euh... ik zwaai behulpzaam met mijn hand om jullie de weg te wijzen... En zo... ontstaat uit het niets het Begin... Niets is een uitstekend begin. Volgens sommigen was “In den beginne het Woord”... er moet een foutje zijn gebeurd... als het Woord er van bij het begin was geweest, was de beschaving intussen aan hoofdpijn bezweken. Volgens de meeste grote geesten (de mijne is niet zo groot; ik controleer hem geregeld in de spiegel, in de hoop dat een zichtbare vervorming het verraadt als hij groter begint te worden)... volgens hen begon alles met de oerknal. Maar die was niet helemaal het begin, want daarvoor was er het niets, en dat is toch echt het begin, hoe je het ook bekijkt... Het enige wat we dus kunnen zeggen, is dat op een onbepaald moment in een ver verleden, in één enkele verblindende impuls en om onbekende redenen, het ogenblik aanbrak dat de wetenschap t=0 noemt. Sindsdien zijn we onderweg. Dat lijkt me een behoorlijk begin. Helaas voor jullie zal de knop die jullie hebben ingedrukt je op geen enkele manier naar dat begin katapulteren. Ik hoop maar dat jullie daar niet al te veel van verwachtten... De verwarring en onzekerheid van alles wat tot nu toe geschreven is, hebben één eenvoudige oorzaak: ik schrijf er maar op los — aЗ, het Bulgaarse “ik” — en ik heb geen flauw idee waar ik moet beginnen... De З (uitgesproken als “z”) is een hoofdletter omdat ik dat mooi vind. Een beetje kunstzinniger, op de een of andere manier. Al kan het geen kwaad om het groter worden van mijn eigen ik te benadrukken met een hoofdletter З, die trouwens verdacht veel op een drie (3) lijkt. Zo ontstaat de volstrekt absurde indruk dat mijn persoonlijkheid in drieën gesplitst is. Met maar drie hierbinnen zouden we ons dood vervelen, tenzij we aan het brainstormen waren — maar zelfs dan zou er iemand om bier moeten gaan. Ik weet bijna zeker dat mijn zus, als ze dit leest, zal zeggen: — Broer, je bent een idioot en je beseft het niet eens. — Niet waar, Debel, ik besef het wel. Je ziet het alleen niet. :P De hoofdgedachte achter alles wat je op je scherm ziet, is dat ik er zelf iets van leer. Er zit geen diepe betekenis achter, en al helemaal geen verborgen bedoeling. Ik probeer gewoon te begrijpen wat dat WEB nu eigenlijk is en of het wel een plaatsje heeft in mijn hoofd... Tot nu toe is de zoektocht moeizaam en weinig vruchtbaar. Terwijl ik leer, zal ik proberen jullie wat plezier te bezorgen... Glimlach, mensen... Glimlach wat meer... Waarom je altijd zorgen maken over wat anderen zullen denken? Dan kijkt er ergens een droogstoppel naar je en denkt: “Waarom staat die daar zo te grijnzen?” So what. Geniet van wat je hebt... Ga in de tuin of het park zitten en geniet van de natuur zonder je druk te maken over het onkruid... Breng meer tijd door met je vrienden en werk minder... Berg niets op om het voor later te bewaren... Gebruik je nieuwe spullen elke dag als je daar zin in hebt... Wil de dingen nu zien, nu horen, nu doen. Het is ons natuurlijk allemaal duidelijk dat we ergens rond de oerknal geboren zijn en eeuwig zullen leven — maar tijd is relatief. Het juiste ogenblik waarop we zo achteloos wachten om ergens aan te beginnen, ligt meestal in een onbepaalde toekomst. Voor je het weet, loop je eraan voorbij. Elke dag dat je leeft, is een bijzondere gelegenheid. Amuseer je. “En wanneer je troost hebt gevonden (dat vinden we uiteindelijk altijd), zul je blij zijn dat je me gekend hebt. Je zult altijd mijn vriend zijn. Je zult zin hebben om samen met mij te lachen. Soms zul je zomaar je raam opendoen, gewoon voor het plezier... En je vrienden zullen verbaasd zijn als ze je zien lachen terwijl je naar de hemel kijkt. Dan zul je zeggen: ‘Ja! De sterren laten me altijd lachen!’ Ze zullen denken dat je gek bent. Ik heb je een gemene poets gebakken, hè...” uit De kleine prins, Antoine de Saint-Exupéry En klik nu maar wat rond en denk alleen aan onzin...